Van Naomi Sharon tot Clipse en sor: Lowlands dag 3 was er één voor in de boeken

Naomi Sharon

Naomi Sharon, die in 2023 als eerste vrouwelijke artiest tekende bij Drake’s OVO Sound, bracht nog niet zo lang geleden haar tweede album No Sleep in Paradise uit en nam die veelzijdige en alternatieve r&b-sound mee naar Lowlands. Met haar diepe stem, sterke uithalen liet ze vocaal weinig liggen. De show zelf bleef relatief uitgekleed, met een wit decor, twee danseressen en live ondersteuning op gitaar en toetsen, maar juist daardoor lag de focus volledig op Sharon zelf.

Ze stond veelal gecentreerd op het podium en straalde een soort rustige zelfverzekerdheid uit die goed bij haar muziek past. Bij de meer uptempo nummers kwam er steeds meer beweging in de set en danste ze samen met haar danseressen over het podium. Vooral op dat soort momenten werd duidelijk hoe makkelijk haar muziek zich vertaalt naar een liveshow: gecontroleerd, maar met genoeg ritme om de zaal mee te krijgen. En uiteindelijk waren het vooral haar vocalen die bleven hangen. Sharon schakelde moeiteloos tussen lage, warme tonen en grote uithalen en liet daarmee horen waarom haar muziek inmiddels ook ver buiten Nederland aanslaat. No Sleep in Paradise voelt op plaat al als een zelfverzekerde volgende stap, maar op Lowlands kreeg die sound nog net wat meer kracht.

Clipse

Zodra Pusha T en Malice het podium opliepen, hing er meteen autoriteit in de tent. Pusha volledig in het wit, Malice in het zwart en achter hen visuals die de nummers niet alleen begeleidden, maar het verhaal van de show echt versterkten. Toen in grote letters "BACK BY POPULAR DEMAND" op het scherm verscheen, voelde dat dan ook als meer dan zomaar een aankondiging.

De tent stond volledig vol en overal gingen vuisten de lucht in. Vanaf de eerste track bewogen de broers over het podium met de rust en vanzelfsprekendheid van twee artiesten die al jaren wisten hoe ze een zaal moesten meekrijgen. "We’ve been through a lot of shit",  deelden ze op een gegeven moment met het publiek, waarna oud en nieuw materiaal moeiteloos in elkaar overliep. Juist daarin zat de kracht van de show. Clipse hoefde niet alleen terug te grijpen op nostalgie om de tent mee te krijgen. Hun oudere werk stond nog steeds stevig, maar het nieuwe materiaal voelde net zo relevant. Daardoor keek de set niet alleen terug op wat de groep ooit betekende voor hiphop, maar vooral naar waar Clipse nu stond: als twee rappers die nog altijd volledig de baas waren over het podium en vorig jaar échte hiphop terugbrachten met hun reüniealbum Let God Sort Em Out. 

sor

Voor sor was de laatste avond van Lowlands bijna de perfecte setting. Zijn album INSOMNIA draait om slapeloosheid en zodra acteur Frank Lammers, net als op het album, de show aftrapte, werd het publiek meteen meegenomen. Op sommige momenten had de show iets weg van Travis Scott: zware trap, donkere visuals en een constante drang om de energie verder op te voeren. Maar sor liet het niet alleen van dat spektakel afhangen. Tussen de nummers door zocht hij voortdurend contact met het publiek. Hij praatte,, maakte grapjes en liet duidelijk merken hoeveel zin hij erin had. 

Tien Bokoesam het podium opkwam voor de tracks gaan en Say Less kreeg de set nog een extra dimensie en ook BLACK ACID zorgde voor precies de juiste energie.  sor lijkt vastbesloten om het laatste beetje kracht uit het Lowlands-publiek te trekken en krijgt dat voor elkaar. Waar INSOMNIA draait om nachten waarin slapen onmogelijk lijkt, zorgde sor ervoor dat niemand daar op Lowlands überhaupt al aan wilde denken.

Lowlands was misschien bijna voorbij, maar muzikaal viel er met alle optredens tot het laatste moment nog genoeg te halen.