Presentatrice Menen-Claire over jongeren met vermoorde ouders: "Schuldig om geluk"

Een onvoorstelbaar verlies

Tijdens het maken van de serie werd Menen-Claire steeds geconfronteerd met dezelfde vraag. "Tijdens elke draaidag vroeg ik mij af hoe deze mensen verder konden gaan in hun leven na alles wat ze hebben meegemaakt", vertelt ze. De verhalen die ze hoorde waren heftig, maar vooral de manier waarop de jongeren ermee omgaan maakte indruk op haar.

Een van de verhalen die haar bijbleef, ging over een jonge vrouw die haar moeder verloor door het toedoen van haar vader. "Ze zei dat ze haar dochtertje wil geven wat zij zelf nooit heeft gehad, namelijk een warm gezin", deelt Menen-Claire. "Het is absurd om de veerkracht te zien na alles waar ze mee te maken hebben gehad." 

"Ze willen de sfeer niet verpesten"

Ondanks de verschillende ervaringen uit het programma zag Menen-Claire duidelijke overeenkomsten in hoe de jongeren omgaan met het verlies. Vriendschappen spelen daarin een grote rol. "Ze hebben veel aan hun vrienden gehad. Therapie is belangrijk, maar een goede basis van mensen om je heen maakt echt het verschil", benadrukt ze. 

Ook het gesprek aangaan blijkt belangrijk, al is dat niet altijd makkelijk. "Veel van hen vinden het lastig om zelf over hun situatie te beginnen, omdat ze de sfeer niet willen verpesten." Tijdens de opnames merkte ze dat het stellen van vragen soms spannend voelde. "Sommige vragen voelden brutaal aan, maar achteraf gaven ze aan dat ze het juist fijn vonden dat iemand ernaar vroeg." Het laat volgens haar zien hoe belangrijk het is om ruimte te geven aan dit soort verhalen.

Omgaan met verlies en trauma

Naast verdriet speelt ook schuldgevoel een grote rol bij de jongeren. "Ze voelden zich schuldig als ze weer een beetje gelukkig waren." Dat gevoel hield hen soms tegen om verder te gaan. Ze vertelt dat de serie laat zien dat er ook ruimte is om weer vooruit te kijken. "Ze leren ermee leven in plaats van het weg te stoppen." Juist daarom vindt ze het belangrijk dat mensen naar het programma kijken. Niet om de heftigheid te zien, maar om te begrijpen hoe mensen omgaan met complexe gebeurtenissen zoals verlies en trauma.