Anisha woont weer bij haar moeder door te krappe woningmarkt: "Je wordt wanhopig"

"Het is veel te duur en ik werk al fulltime"

Anisha woonde eerder zelfstandig, maar moest door de woningnood in Rotterdam een stap terug doen. "Door de woningnood ben ik bij mijn moeder gaan wonen", vertelt ze. Die keuze was niet makkelijk, maar wel noodzakelijk. Ze legt uit dat het als alleenstaande moeder vaak neerkomt op keuzes maken. "Het is veel werken, nooit thuis zijn en alleen wonen. Of minder werken en bij mijn moeder inwonen. Je moet er dingen voor opofferen", benadrukt ze.

Het is haar doel om een woning in Rotterdam te vinden, vooral vanwege haar zoontje en haar werk als docent. "Mijn zoontje zit in Rotterdam op school, dus dat is het meest ideaal", vertelt ze. Maar de realiteit maakt het wat lastiger. "Het is veel te duur en ik werk al fulltime, maar dan zou ik nog meer moeten werken." Dat zou betekenen dat ze minder tijd met haar kind heeft en extra opvang moet regelen, iets wat volgens haar bijna niet haalbaar is.

Voor- en nadelen van thuis wonen

Het samenwonen met haar moeder brengt zowel voordelen als uitdagingen met zich mee. "Soms heb ik een ouderavond op werk en dan heb ik mijn moeder die kan bijspringen", vertelt Anisha. Tegelijkertijd is het niet altijd makkelijk om weer onder één dak te wonen. "Ik heb een moeder die in mijn nek hijgt en mij van alles wil wijsmaken, maar dat hoort erbij", benadrukt ze. 

Toch heeft Anisha veel respect voor haar moeder en is ze dankbaar. "Ik heb super veel respect voor haar en zij is mijn beste vriendin." Samen proberen ze een balans te vinden in het huishouden en de situatie. "We moeten onze weg vinden met z'n tweeën, want het is ook moeilijk voor haar." Ondertussen blijft Anisha actief zoeken naar een eigen woning. "Ik sta al bijna tien jaar ingeschreven en reageer elke avond op woningen. Op een gegeven moment wordt je wanhopig."

"Als de dertig nadert, voelt het alsof dingen op hun plek moeten zijn"

Naast de dagelijkse uitdagingen speelt ook de mentale druk een grote rol. Anisha merkt dat er vanuit de samenleving bepaalde verwachtingen zijn. "Als je jonger bent, heb je een plan voor je leven. Maar als de dertig nadert, voelt het alsof dingen op hun plek moeten zijn", deelt ze. Anisha geeft aan dat ze om die reden soms het gevoel heeft dat ze heeft gefaald. Daarom heeft ze haar mindset aangepast. "Ik ben gestopt met plannen maken. Ik zette zoveel druk op mezelf over hoe het eruit zou moeten zien." In plaats daarvan focust ze zich op wat ze wel kan doen. "Ik werk hard en zie wel hoe het loopt." Ook probeert ze zich niet meer te vergelijken met anderen om te voorkomen dat ze onnodig druk op zichzelf legt.