De Kaapverdiaanse droom: hoe Vozinha op het WK geschiedenis schreef

“Ik werd pas na mijn vijfentwintigste profvoetballer"

Het gezicht van die droom was Vozinha, de veertigjarige voetballer die voor het WK nog overwoog te stoppen als international. Toch was het juist hij die Spanje wist tegen te houden tijdens de grootste wedstrijd uit de geschiedenis van Kaapverdië. Met zeven reddingen werd hij uitgeroepen tot de ster van de avond.

Voor Vozinha kwam dat moment later dan voor veel andere voetballers. Op zijn vijfentwintigste had hij nog geen profcontract. “Ik werd pas na mijn vijfentwintigste profvoetballer. Voor iemand zoals ik voelde dat eigenlijk veel te laat”, vertelde hij tijdens een persconferentie.

Van São Vicente naar het WK

Vozinha groeide op bij zijn grootouders in Mindelo, op São Vicente. In zijn wijk speelde hij voetbal tegen oudere jongens uit de buurt. "Ik speelde altijd op straat. Ik was competitief en hield niet van verliezen", vertelde hij over zijn jeugd. Wanneer hij weer eens een conflict had tijdens het voetballen, maakten jongens uit de buurt grappen dat hij naar zijn oma, oftewel zijn vozinha, rende om te klagen. 

Toen hij werd geboren, kreeg hij de naam van een WK-speler. Officieel heet hij eigenlijk Josimar, vernoemd naar de Braziliaanse verdediger die indruk maakte op zijn vader tijdens het WK van 1986. Veertig jaar later schreef hij zelf geschiedenis op een wereldkampioenschap. De jongen die werd vernoemd naar een WK-speler groeide uit tot hét gezicht van het eerste WK-verhaal van Kaapverdië.

"Ik huil om mijn grootouders"

Voor de voetballer ging deze avond over meer dan alleen voetbal. Na afloop sprak hij niet alleen over zijn reddingen of de prijs voor Superior Player of the Match. Zijn gedachten gingen uit naar de mensen die hem dierbaar zijn, maar er niet bij konden zijn. "Ik huil omdat mijn grootouders niet bij dit moment konden zijn. Zij waren alles voor mij, maar zijn een paar jaar geleden overleden." 

Ook zijn moeder ontbrak op de tribune tijdens het grootste moment uit zijn carrière. Het lukte niet om op tijd haar visum en de reis naar het WK te regelen. “Mijn moeder kon er helaas niet bij zijn vanwege haar visum en het geld dat daarvoor betaald moest worden. Dit is ons niet op tijd gelukt, maar ik had graag gewild dat zij hierbij aanwezig was”, vertelde hij na afloop. 

Een droom voor Kaapverdië

De impact van het moment was direct zichtbaar. Binnen een dag kreeg Vozinha er bijna acht miljoen volgers bij op Instagram en op sociale media stroomden de reacties binnen. De avond werd bovendien niet alleen op de eilanden beleefd. Ook binnen de Kaapverdische gemeenschap in Nederland werd volop meegeleefd. 

Op het veld stonden zes spelers met een Nederlandse achtergrond, waardoor de band tussen Kaapverdië en Nederland ook tijdens het WK zichtbaar was. "Voor velen was dit een gelijkspel, maar voor ons een statement", schreef Emms van Broederliefde. Volgens hem ging het hier om meer dan voetbal. "Hier begint de trots van een nieuwe generatie. Onze kinderen leren waar ze vandaan komen", deelde hij. 

Ook presentator Edson da Graça reageerde op de wedstrijd. "Ik ben trots. Wat een prestatie voor een kleine natie, maar met grote daden", plaatste hij op zijn social media. Voor een land waar voetbal diep verbonden is met de cultuur, werd Vozinha het gezicht van iets groters dan een wedstrijd. Niet alleen van een historisch WK-moment, maar ook van een droom die hij bleef najagen. Van de straten van São Vicente tot het grootste voetbalpodium ter wereld.