Abed draagt Gaza iedere dag met zich mee: "Net als jij en ik willen zij gewoon leven"

In gedachten bij Gaza

Hoewel Abed weer veilig in Nederland is, voelt het voor hem niet alsof hij de oorlog achter zich heeft gelaten. Hij vertelt dat het beter met hem gaat dan een jaar geleden, maar dat hij met zijn gedachten nog altijd bij zijn volk in Gaza zit. "Ik probeer mijn leven weer op te pakken, maar ik denk iedere dag aan Gaza. Ik heb constant gedachten over de oorlog en de genocide die nog steeds niet gestopt zijn", vertelt hij. 

Ook het contact met zijn familie blijft onzeker. Alleen als de verbinding het toelaat, lukt het om elkaar te spreken. "De situatie is nog steeds erg moeilijk. Ze maken zich iedere dag zorgen om hun veiligheid." 

"Ze kijken naar ons en blijven hopen"

Volgens Abed is het moeilijk om echt vooruit te kijken zolang zijn familie nog midden in de oorlog leeft. "Ik ben dankbaar dat ik hier in Nederland veilig ben." Tegelijkertijd voelt hij zich machteloos en maakt hij zich elk moment van de dag zorgen om hun veiligheid. "Het gaat om zoveel levens, kleine kinderen en vrouwen die gewoon willen leven."

Dat gevoel verdwijnt nooit helemaal, vertelt hij. Zelfs tijdens alledaagse momenten denk hij aan de mensen die hij achter moest laten. "Als ik iets wil eten of een activiteit wil doen, blijf ik telkens aan mijn mensen denken. Het volk daar kijkt weer naar ons en krijgt daardoor een gevoel van hoop", deelt hij. 

Daarom sluit Abed af met een oproep. "Vergeet Gaza niet. Blijf erover praten en aandacht vragen. De mensen lijden nog steeds en hebben ons nodig. Het zijn mensen zoals jij en ik, die gewoon willen leven."