Na je achttiende stopt de jeugdzorg: "Ik werd dakloos en sliep onder een tunnel"
- News
- Na je achttiende stopt de jeugdzorg: "Ik werd dakloos en sliep onder een tunnel"
In 2025 kregen ruim 477.000 jongeren hulp van de jeugdzorg. Dat is bijna één op de tien jongeren in Nederland. Voor de meeste jongeren stopt die hulp zodra ze achttien worden. Alleen in uitzonderlijke gevallen loopt de hulp door tot 23 jaar. In de eerste aflevering van Jeugdzorgstrijders van Pointer View vertellen jongeren wat er gebeurde nadat de hulp wegviel en zij moesten overleven.
Van jeugdzorg naar de straat
Voor Givano begon die onzekerheid al op zijn zestiende. Nadat hij uit huis werd gezet, had hij geen vaste slaapplek meer. "Een aantal jongens uit de buurt ronselden eten, geld en kleding bij elkaar voor mij om te kunnen overleven." Overdag verbleef hij in een parkeergarage bij een winkelcentrum en 's avonds zocht hij een plek onder een tunnel waar hij zo min mogelijk last had van de kou, regen en wind.
Toch probeerde hij ondertussen gewoon naar school te blijven gaan. "Ik ging nog wel naar school, maar niet iedere dag. Om daar te komen moest ik een fiets stelen", vertelde hij. Op school waren zijn docenten en klasgenoten niet op de hoogte van zijn situatie en het verblijf onder een tunnel. Zijn situatie veranderde pas toen iemand van school hem in natte en kapotte kleding tegenkwam. Zij nam contact op met haar moeder, die hem tijdelijk opving. "Dat warme gevoel miste ik jarenlang in mijn eigen gezin. Uiteindelijk vond ik dat bij een ander huishouden en dat was best zuur."
"Ik werd elke dag afgewezen voor hulp"
Ook Yudhis belandde na problemen binnen een jeugdzorginstelling op straat. Omdat hij nog minderjarig was, kon hij niet terecht bij een daklozenopvang. "Mijn ouders kochten een tent voor mij, hiermee sliep ik uiteindelijk een maand lang in het bos", deelt Yudhis. Ondertussen werd hij naar eigen zeggen steeds doorgestuurd naar andere instanties. "Ik moest alles zelf uitzoeken en zelfs eten stelen. Niemand kon iets voor mij betekenen." Een maand lang werd hij iedere dag opnieuw afgewezen voor hulp.
Jean herkent dat gevoel van onzekerheid. Hij kwam als baby al in aanraking met de jeugdzorg en woonde nooit in een gezin. "Ik heb eigenlijk nooit echt thuis gewoond. Daardoor wist ik niet dat het normaal was om een gezin te hebben." Toen hij achttien werd, stopte ook voor hem de hulp omdat de financiering vanuit de overheid eindigde.
Zelfredzaam of aan het overleven?
Voor Juul eindigde de jeugdhulp omdat zij volgens de gemeente zelfredzaam was. Volgens haar advocate en maatschappelijk werker was daar juist geen sprake van. Zij probeerde haar baan te behouden, haar huur te betalen en ondertussen een nieuwe woonplek te vinden. Volgens haar zorgde het wegvallen van de hulp ervoor dat ze vooral bezig was met overleven. "Dit zorgt niet alleen voor stilstand, maar daardoor kan haar situatie ook achteruit gaan", vertelt de advocate van Juul.
Juul vindt dat zelfstandigheid te snel wordt beoordeeld aan wat aan de buitenkant zichtbaar is. "Als je kan koken, schoonmaken en er verzorgd uitziet, dan word je gezien als zelfredzaam. Maar mijn angst en PTSS verdwenen daardoor niet. Jullie worden iedere dag wakker in hetzelfde huis en hetzelfde bed. Ik heb die luxe niet en ik verlang vooral naar iets wat ik nooit heb gehad: stabiliteit."
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
Lees ook
News
Numidia uit kritiek op het jeugdzorgsysteem: "Waarom zet je getraumatiseerde jongeren tussen tbs-klinieken?"
Up 2 Date
Yousef Abd al-Malik (Sevn Alias) heeft nieuwe baan in de jeugdzorg
FunX Amsterdam
Jason Bhugwandass verloor zes vrienden tijdens strijd met jeugdzorg: "Ik ben geen professional, maar een slachtoffer"
FunX
'Bachelorette'-Kashin over daten na lange relatie: "Een man moet dezelfde halal-haramratio hebben"