FunX

Moeder Bigidagoe hoorde zijn pijn terug in zijn muziek: "De tekst beviel mij niet helemaal"

foto: NandoLeaks

Bijna drie jaar geleden werd Danzel, beter bekend als Bigidagoe, doodgeschoten in Amsterdam. Bij NandoLeaks blikt zijn moeder Mariska terug op zijn jeugd. Ze vertelt over de pesterijen op school, haar zorgen om zijn vrienden en de pijn die hij moeilijk uitsprak, maar die ze later wel in zijn muziek terughoorde. 

"Hij was echt een moederskindje"

Bigidagoe, oftewel Danzel, speelde in zijn jeugd het liefst op zijn PlayStation en was graag op zijn slaapkamer. "Danzel was erg introvert en was echt een moederskindje", vertelt Mariska. Zijn beschermende houding is haar vooral bijgebleven. "Niemand mocht gekke dingen over mij zeggen, want dan draaide hij als het ware bijna door." Ook zijn vrienden kwamen regelmatig bij haar over de vloer, waardoor ze soms voor de hele groep kookte. Mariska vroeg haar zoon graag om advies en omschrijft hem als een slimme jongen.

Op school kreeg Danzel volgens Mariska veel te maken met pesterijen. Via een jeugdzorgtraject probeerden ze te achterhalen wat er speelde en hoe hij tot rust kon komen. Daarvoor stopte Mariska met werken, wat ook financiële gevolgen had. "Ik was een alleenstaande moeder met schulden en probeerde mijn financiën in balans te houden." Soms had ze moeite om aan eten te komen en voelde zij zich vaak ongerust over haar twee zoons. "Hierdoor ging het met mij ook bergafwaarts, omdat ik er alleen voor kwam te staan." Uiteindelijk werd Danzel uit huis geplaatst en woonde hij na een jaar weer thuis.

Loyaal ondanks teleurstellingen

Vriendschappen namen een grote plek in Danzels leven in. Mariska probeerde hem te waarschuwen vanuit haar eigen ervaringen met teleurstellingen. "Zijn vrienden waren zo belangrijk en het lukte niet om daartussen te komen." Haar zoon hield zich vast aan zijn eigen keuzes, maar daar was zij niet altijd blij mee. "Soms geven ouders waarschuwingen, maar uiteindelijk moet je het zelf ervaren", vertelt ze. Mariska merkte dat ze hem niet meer voor elke persoon of teleurstelling kon behoeden. 

Ook wanneer vrienden volgens haar zijn spullen stalen, bleef Danzel loyaal. "Ik moest voor hem opkomen en die vrienden uit mijn huis zetten." Zijn reactie op de diefstallen door bepaalde vrienden verbaasde haar. "Hij liet het maar gebeuren en het leek alsof hij het niet eens erg vond." Volgens Mariska wilde haar zoon zich vooral geliefd, gewaardeerd en geaccepteerd voelen. Die behoefte zag ze ook op momenten waarop ze zelf vond dat anderen niet goed met hem omgingen.

Wat de muziek haar vertelde

Via zijn jeugdvriend JoeyAK, begon Danzel ook muziek te maken. Mariska kreeg daar thuis weinig van mee en hoorde via zijn broer dat er nummers online stonden. In de clip van Bodem zag ze voor het eerst wat haar zoon op muzikaal vlak in zich had. "De tekst beviel mij niet helemaal, maar ik vond het wel leuk dat hij rapte en de stap nam om een videoclip te maken." Zijn talent maakte haar trots, al bleef ze moeite hebben met de gewelddadige kant van sommige teksten. 

In zijn album Zes Gangen Menu hoorde Mariska ook hun moeilijke thuissituatie terug. Hij rapte over het slapen op een matras en de afwas die in de keuken bleef liggen, uit een periode waarin Mariska depressief was. "Hij heeft alles gezien en meegekregen waar ik doorheen ging in die periode." Tegelijkertijd riepen zijn teksten verschillende vragen op over zijn eigen pijn. "Danzel was een binnenvetter en sprak nooit over zijn emoties, omdat hij dat niet kon." Ook als haar zoon niet vertelde wat er speelde, probeerde Mariska er voor hem te zijn. "Het enige wat ik kon doen was mijn liefde geven en er voor hem zijn." 

Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.

Advertentie via ster.nl
Advertentie via ster.nl