'Kruidvat-baddie' Aïsha pakte eetstoornis aan door voorbeeldrol: "Jonge meiden kijken mijn video's"

Open over haar eetstoornis

Aïsha kon naar eigen zeggen altijd goed bespreekbaar maken wat ze meemaakte, maar hield ondertussen verborgen hoe slecht het echt met haar ging. "Ik had boulimia, maar op een gegeven moment had ik ook last van andere dingen." Ze beloofde haar omgeving eraan te werken, waardoor het niet altijd zichtbaar was dat haar gedrag hetzelfde bleef. "Ik beweerde dat ik eraan zou werken, maar achteraf ging ik stiekem naar het toilet om over te geven", vertelt ze. Tijdens danslessen viel ze meerdere keren bijna flauw waardoor haar vrienden hun zorgen uitten. "Pas toen zij mij ermee confronteerden, zag ik de ernst ervan in."

Haar moeder was op de hoogte van Aïsha's eetstoornis, maar kreeg niet altijd alles mee. "Ik wist het altijd goed te verbloemen." Door er veel en open over te praten kon ze haar omgeving het idee geven dat het beter ging. Uiteindelijk besloot Aïsha een stap terug te nemen om aan haarzelf te werken en in therapie te gaan. "Rond diezelfde periode groeide mijn bereik op social media en besefte ik dat jonge meiden ook mijn video's bekeken." Dat hielp haar om een voorbeeld te zijn door beter voor haarzelf te zorgen. "Ik maakte de afspraak met mezelf dat ik moest eten als ik bepaalde dingen wilde doen zoals rennen, video's maken en editen." Regelmatig eten kreeg steeds meer een vaste plek in haar dag, waardoor het een gewoonte werd. 

Altijd bezig met de volgende stap

Aïsha probeert inmiddels beter voor zichzelf te zorgen, maar merkt hoe gewend ze is om alsmaar door te gaan wanneer het te veel wordt. "Jarenlang droeg ik verantwoordelijkheden die nog niet bij mij hoorden." Haar moeder leerde haar al op jonge leeftijd om niet snel te breken, waardoor ze zich hieraan vastklampte. "Ik had verschillende dingen op mijn bord en de spanning bleef zich opstapelen." Aisha had naar eigen zeggen het gevoel dat ze zou breken door alle stress. "Ik normaliseerde stress en daarom lag ik 's avond vaak wakker. Pas dan had ik echt ruimte voor mijn emoties."

Ook nu vindt ze het moeilijk om haar hoofd rust te geven. "Ik probeer echt overal van te genieten, maar in mijn hoofd ben ik weer bezig met het volgende wat ik wil of moet doen." Dat merkt Aïsha vooral tijdens school, werk en haar andere prestaties. Daarbij speelt de angst mee dat niets vanzelfsprekend is. "Ik ben erg bang dat iets er de volgende keer niet meer is." 

De hele aflevering van Familie T(ea) is hieronder te bekijken.