Een jaar na moord op 17-jarige Lisa is er weinig veranderd: "Vrouwelijk perspectief moet beter worden begrepen"

De nadruk ligt te veel op wat vrouwen zelf kunnen doen

Precies een jaar geleden werd de 17-jarige Lisa vermoord, toen ze na een avondje uit naar huis fietste. Haar dood maakte veel los en kreeg uitgebreid aandacht in de media. Toch lijkt er sindsdien weinig te zijn veranderd als het gaat om de veiligheid van vrouwen. Volgens Joyce Boverhuis blijkt uit onderzoek zelfs dat acht op de tien vrouwen het afgelopen jaar, ondanks alle aandacht voor het onderwerp, te maken hebben gehad met intimiderend gedrag. "Het gaat om naroepen en -fluiten, maar ook om aanstaren, aanraken en seks tegen de zin in. Ondanks de schokgolf van een jaar geleden is er nog steeds niets veranderd in onze maatschappij", vertelt ze.

Volgens Boverhuis ligt de nadruk bovendien nog te vaak op wat vrouwen zelf kunnen doen om intimidatie en gevaarlijke situaties te voorkomen. Over het gedrag van de daders, in veel gevallen mannen, gaat het volgens haar een stuk minder. Juist daar zou volgens haar meer aandacht voor moeten komen: niet alleen vrouwen leren hoe ze zichzelf kunnen beschermen, maar vooral kijken naar hoe intimiderend en grensoverschrijdend gedrag kan worden voorkomen.

"Er is te weinig veranderd"

Uit het onderzoek blijkt daarnaast dat er maar weinig wordt ingegrepen wanneer vrouwen te maken krijgen met intimidatie of grensoverschrijdend gedrag. Volgens Joyce wordt het gevaar vaak simpelweg niet herkend. "Ik denk dat we er met z'n allen voor moeten zorgen dat het perspectief van vrouwen op gevaar beter wordt begrepen." Daarvoor is het volgens haar belangrijk dat mensen elkaar vaker aanspreken wanneer ze iets zien gebeuren. "Mannen hebben vaak niet door dat vrijwel iedere vrouw nadenkt over hoe ze veilig thuiskomt als het donker is. Vrouwen fietsen soms kilometers om, zodat ze bijvoorbeeld niet door een donker park hoeven."

Ook de campagne We eisen de nacht op heeft volgens Joyce nog niet tot genoeg concrete verandering geleid. "Er wordt over gepraat, maar er verandert weinig." Uit het onderzoek blijkt dat zes op de tien mensen het gevoel hebben dat gevaarlijke plekken in hun gemeente het afgelopen jaar niet veiliger zijn geworden. Sommige deelnemers klopten met hun zorgen aan bij de politie of gemeente, maar kregen volgens Joyce te horen dat er onvoldoende geld of mankracht beschikbaar was om iets aan de situatie te doen.

Wat kunnen we doen?

Toch hoeft verandering volgens Joyce niet alleen vanuit de politiek of instanties te komen. Ook mensen zelf kunnen een rol spelen. "Meelopen met een mars is natuurlijk mooi, maar daar loop je vooral tussen gelijkgestemden. De politiek weet inmiddels ook dat er iets mis is. Uiteindelijk begint verandering juist klein: wanneer je iets ziet gebeuren, spreek iemand dan aan en houd diegene een spiegel voor. Van: kijk eens naar wat je doet."