Na vijf jaar dakloosheid heeft Dilylah nu een eigen huis: "Niemand komt hier meer zonder mijn wil"

Roze muren en een eigen sleutel

Dilylah had jarenlang geen vaste plek die echt als thuis voelde. In de daklozenopvang verbleef ze in een kamer waar ze zich kon terugtrekken, maar de onzekerheid over de toekomst bleef. "Het is heel stressvol om niet te weten hoe de toekomst eruitziet en waar de volgende plek zou zijn waar ik kon wonen." Nu ze een eigen woning heeft, is juist die zekerheid belangrijk voor haar. 

Een vaste plek hebben en je er echt thuis voelen zijn voor haar twee verschillende dingen. "Ik vind het soms nog een beetje lastig te bevatten dat dit echt mijn huis is", vertelt Dilylah. In de opvang kon ze haar kamer niet echt aanpassen, maar nu kan ze zelf kiezen wat ze ophangt en welke kleur de muren krijgen. "Tijdens de verhuizing schilderde ik een paar muren roze en ik besefte toen pas echt dat dit mijn eigen thuis was." Voor het eerst kon ze de ruimte helemaal naar haar eigen smaak inrichten. Juist door die kleine keuzes voelde het huis steeds meer als haar plek.

"Ik zit niet meer in een gesloten ruimte"

Ook de stilte in huis betekent veel voor Dilylah. Ze kan op de bank zitten, televisie kijken en tot rust komen zonder stress over wat er daarna gebeurt. Daarbij geniet ze van de vrijheid die zij ervaart in haar eigen huis. "De deuren zijn open, dus ik zit niet in een gesloten ruimte. De vrijheid om hier simpelweg te kunnen rondlopen vind ik erg fijn." Waar ze zich vroeger thuis niet veilig voelde, weet ze nu dat niemand ongevraagd binnenkomt. "Niemand betreedt mijn ruimte zonder dat ik dat wil. Ik bepaal zelf wie hier komt."

Die veiligheid voelt als een opluchting, maar brengt ook veel herinneringen naar boven. "Omdat ik nu wel veilig ben, besef ik dat ik destijds in mijn ouderlijk huis echt niet veilig was", vertelt Dilylah. Inmiddels volgt ze therapie en EMDR, waardoor ze opnieuw stilstaat bij wat ze lange tijd heeft meegemaakt. "Als je uit die onveilige situatie bent, ga je pas echt beseffen wat er daadwerkelijk allemaal is gebeurd." Dat verwerken kost tijd, maar haar eigen huis geeft haar naar eigen zeggen de rust om die tijd te nemen.

Meer ruimte om te groeien

Dilylah merkt dat ze langzaam steeds meer mentale rust krijgt "Op mentaal vlak merk ik dat ik mij rustiger voel en dat ik echt gegroeid ben." Die groei ziet ze sinds het krijgen van therapie en het hebben van een woning steeds vaker terug in hoe ze met anderen omgaat. "Ik kan steeds meer grenzen stellen en meer 'nee' zeggen." Haar mening geven vindt ze soms nog lastig, maar ze durft vaker aan te geven wat voor haar goed voelt. In haar eigen huis heeft Dilylah niet alleen een plek om te wonen gevonden, maar ook de ruimte om steeds beter te ontdekken wat zij zelf wil.