FunX

Pierre ontvluchtte als kind de genocide in Rwanda en keert jaren later terug: "Het regende kogels"

foto: FunX

News
Pierre ontvluchtte als kind de genocide in Rwanda en keert jaren later terug: "Het regende kogels"

Zeven jaar oud en op zoek naar veiligheid terwijl de kogels om je heen vliegen. Voor Pierre werd dat werkelijkheid toen hij als kind met zijn familie moest vluchten uit Rwanda. Uiteindelijk kwam hij in Nederland terecht, waar voetbal hem hielp om opnieuw zijn plek te vinden. Jaren later keert hij voor Welkom Terug van Omroep Zwart terug naar zijn geboorteland. In gesprek met FunX vertelt hij hoe die vlucht hem heeft gevormd en hoe het is om terug te keren naar een land dat voor hem zowel thuis als een plek van trauma is.

"Ik was niet langer een kind uit de oorlog"

Pierre was nog jong toen hij Rwanda moest verlaten en begreep niet alles wat er om hem heen gebeurde. "Je krijgt niet alles bewust mee, maar je voelt wel de zwaarte van de situatie", vertelt hij. Tijdens de zoektocht naar veiligheid kwam hij met zijn familie in een vluchtelingenkamp terecht. Onderweg zag hij lichamen liggen en veranderde zelfs iets onschuldigs als regen voor altijd van betekenis. "Als kind had ik een goede associatie met regen. Het was iets moois en we speelden ermee. Maar dat veranderde, want het regende meer dan alleen regendruppels. Het regende kogels in het vluchtelingenkamp."

Eenmaal in Nederland moest Pierre opnieuw zijn plek zien te vinden op school met zijn leeftijdsgenoten. Hij sprak de taal niet en kon nog niet lezen of schrijven, maar vond via voetbal een verbinding met de andere kinderen. "Het gevoel van ergens bijhoren en ergens goed in zijn, dat vond ik op het veld", vertelt hij. Daar veranderde ook hoe anderen naar hem keken. "Ik was niet langer een kind uit de oorlog, een vluchteling of een buitenlander, maar een jongen die goed kon voetballen en waar zij bij wilden horen”, deelt hij. Waar rennen tijdens de oorlog voornamelijk draaide om veiligheid zoeken, kreeg het met een bal aan zijn voeten ineens een heel andere betekenis.

Terug naar zijn thuisland Rwanda

Ondanks alles wat Pierre als kind had meegemaakt, bleef Rwanda altijd onderdeel van zijn leven. "Het is mijn geboorteland, het land van mijn vader en moeder, maar ook van mijn voorouders", vertelt hij. Ook thuis in Nederland bleef die band bestaan. "Ik wist altijd waar ik vandaan kwam en sprak de taal. Aan de eettafel was Rwanda niet simpelweg een ver land, maar een land dat bij ons hoorde." Daardoor zag hij Rwanda niet alleen als de plek waaruit hij ooit moest vluchten, maar als onderdeel van zijn identiteit.

Jaren later besloot Pierre het land opnieuw te leren kennen. "Ik zag het heel lang als het land dat mij traumatiseerde", vertelt hij. Toch wilde hij verder kijken dan alleen wat hem daar als kind was overkomen. "In plaats daarvan nam ik mijn verantwoordelijkheid en leerde ik het land kennen zoals het is. En vroeg mijzelf daarbij af of het een land kon zijn dat meer was dan alleen mijn eigen verleden." Tijdens het programma probeert Pierre daardoor niet alleen terug te keren naar Rwanda, maar ook opnieuw te ontdekken welke plek het land vandaag in zijn leven heeft en welke rol het speelt voor de inwoners.

Advertentie via ster.nl