Tyjani Beztati stopte op zijn hoogtepunt met kickboksen: "Ik wilde weer iets hebben om voor te vechten"

Begonnen met kickboksen door zusje

Tyjani begon op zijn tiende met kickboksen dankzij zijn zusje. "Ik voetbalde, maar als wedstrijden werden afgelast door slecht weer, ging ik met haar meetrainen. In het begin deed ik het er een beetje bij, maar het lag me goed. Op een gegeven moment lukte het niet meer om voetbal en kickboksen te combineren." Hij maakte definitief de overstap naar het kickboksen en liet het voetbal achter zich.

"Ik heb altijd een hechte band met mijn zusje gehad. We lieten elkaar zien wat we hadden geleerd tijdens trainingen en namen technieken met elkaar door. Mijn zusje heeft me altijd enorm gesteund. Zelf stopte ze al vroeg met kickboksen, maar ik ging door."

Doel bereikt

"Ik had alles gewonnen wat ik wilde winnen", vertelt Tyjani. "Mijn droom was om wereldkampioen te worden en die droom heb ik waargemaakt, maar op een gegeven moment voelde ik dat ik klaar was voor een nieuwe uitdaging." Volgens Tyjani kent het kickboksen een limiet en wordt het plafond redelijk snel bereikt.

Tijd voor de volgende stap 

Achttien jaar lang draaide Tyjani's leven om kickboksen. Tijdens de coronaperiode begon hij steeds vaker na te denken over een volgende stap. "Vooral boksen trok mijn aandacht. Twee jaar lang reisde ik bijna iedere maand tussen Amsterdam, Londen en de Verenigde Staten om te trainen." Hij kwam in contact met het team van Anthony Joshua en vond steeds beter zijn weg binnen de bokswereld. Zijn grote droom was wereldkampioen worden en die had hij inmiddels bereikt. Nu wilde hij zichzelf opnieuw uitdagen.

Toch bleek de overstap naar het professionele boksen moeilijker dan gedacht. "Er zit veel politiek in de bokswereld. Als je niet uit Amerika of Engeland komt, moet je vaak harder vechten voor dezelfde kansen. Maar ik wist wat ik kon en wilde het tegendeel bewijzen."

"Sinds mijn 18e heb ik me naar de top geknokt"

Uiteindelijk besloot hij zijn blik op MMA te richten. "Sinds mijn achttiende heb ik mezelf naar de top geknokt. Niemand heeft me daarbij geholpen. Maar nadat je dominant GLORY-kampioen bent, je hele divisie hebt verslagen, blijft winnen en ook nog een gewichtsklasse omhoog gaat, is het tijd voor een volgende stap. Voor mij was dat MMA, omdat de route naar de absolute top daar duidelijker is."

Volgens Tyjani wordt kickboksen in Nederland nog altijd ondergewaardeerd. "Ondanks dat GLORY hard groeit en ontzettend zijn best doet, wordt het nog steeds niet echt als topsport gezien. Dat vind ik jammer." Hij ziet dat steeds meer kickboksers dezelfde keuze maken. "Veel jongens stappen over naar MMA, omdat daar meer te behalen valt, het publiek groter is en ze toe zijn aan een nieuwe uitdaging. Sinds mijn overstap hoor ik van veel jongens dat ik ze inspireer en motiveer om hetzelfde te doen." Inmiddels traint Tyjani al anderhalf jaar voor MMA. "Voor mij ben ik succesvol als ik de UFC haal."

Discipline 

Na jarenlang leven voor de vechtsport heeft Tyjani vooral één ding geleerd: discipline. “Vroeger vond ik alles wel prima en beet ik niet snel van me af. Later leerde ik juist mijn grenzen te stellen en steviger in mijn schoenen te staan. Ik kom uit een omgeving waarin ik ook makkelijk een slechter pad had kunnen kiezen. Maar ik wist wat ik wilde. Ik wilde standvastig blijven en me focussen op de sport."

Tyjani groeide op in Nieuwendam, in Amsterdam-Noord, en bracht veel tijd door in Amsterdam-Oost, waar hij naar school ging en waar zijn oma's woonden. "Mijn moeder heeft veel alleen gedaan. Ik had ook contact met mijn vader, maar vooral mijn moeder heeft ervoor gezorgd dat wij niets tekort kwamen. Ik ben opgegroeid in een vrouwenhuishouden met mijn moeder en zusje. Tegelijkertijd leerden mijn zusje en ik al jong dat we zelf hard moesten werken voor onze toekomst.” Volgens hem heeft hij alles wat hij nu heeft zelf moeten opbouwen. "Alles wat ik nu heb, daar heb ik letterlijk voor moeten vechten.”  

Andere jongeren inspireren

Naast zijn carrière als vechter is Tyjani ook ondernemer. Zo richtte hij een eigen sportschool op, waar hij inmiddels afstand van heeft gedaan om zich nog meer op zijn MMA-droom te focussen. Daarnaast is hij achter de schermen bezig met een nieuwe onderneming, waar hij binnenkort live mee gaat.

Ook geeft hij inspiratiesessies op scholen, bij bedrijven en in gevangenissen. "Ik wil iets teruggeven aan de maatschappij. Ik train zelf heel veel, maar ik wil ook anderen helpen en echt inspireren." Zo werkt hij mee aan projecten zoals 'Kikid', een organisatie die jongeren op scholen ondersteunt die het moeilijk hebben. Daarnaast is hij ambassadeur van de Cruyff Foundation en bezoekt hij via Life Changing Group ook gevangenissen om zijn verhaal te delen en anderen te inspireren.

"Wat ik daar zie, is dat ik op die jongens een andere impact heb dan mensen in wie zij zich minder herkennen. Vaak worden ze vooral beoordeeld op wat ze hebben gedaan, maar ik probeer juist met hen op hetzelfde niveau in gesprek te gaan, ik probeer echt met ze te levelen. Ik wil ze inzichten meegeven waar ze mee aan de slag kunnen als ze vrijkomen. Vaak kennen ze me al als ik een afdeling binnenkom. Dat maakt het makkelijker om een gesprek aan te gaan en samen te werken aan een positievere mindset die ze kunnen meenemen in hun dagelijks leven."

'Ik doe het voor mijn zoon'

Zelf heeft Tyjani in zijn jeugd een goede jeugdcoach gehad, een soort mentor. “Veel mensen missen zo iemand, zeker als het gaat om mentale gezondheid. Daarom wil ik plekken creëren waar mensen terechtkunnen. Als ik al één iemand kan helpen, is dat voor mij al de moeite waard." Zijn missie is inmiddels niet meer alleen winnen in de ring, maar ook iets teruggeven aan de community die hem heeft gevormd. 

Daarnaast is Tyjani sinds een jaar ook vader. Zijn zoontje is inmiddels een van zijn grootste drijfveren. "Eerst doe je alles voor jezelf. Nu doe ik het vooral voor de toekomst van mijn zoon. Ik wil alles uit mijn carrière halen en zijn toekomst veiligstellen."

Roots positief vertegenwoordigen

De maatschappelijke missie die Tyjani voor ogen heeft, hangt ook samen met zijn eigen achtergrond. Tyjani is trots op zijn roots en vindt het belangrijk om die op een positieve manier te vertegenwoordigen. "Ik ben een trotse Marokkaanse, Surinaamse en Nederlandse man." Tijdens zijn kickbokscarrière kwam hij uit voor Marokko. "De Marokkaanse community binnen de vechtsport steunt me overal en altijd. In MMA is er nog niet echt een dominante Marokkaanse vechter. Ik hoop een van de eersten te zijn die dat kan veranderen."

Als dat niet lukt is het voor Tyjani echter geen ramp. Voor hem is het belangrijker om een positief voorbeeld te zijn. "Vaak worden mensen met een migratieachtergrond alleen negatief belicht. Maar als je iets goeds doet, hoor je daar weinig over. Ik wil juist laten zien waar ik vandaan kom en mijn roots op een positieve manier vertegenwoordigen."